Is nerde ogrenilir?

Su an Tel Aviv'de bir cafedeyim, cok buyuk degil, cok kucuk de degil, orta kivamda bir yer. Bir kac garson calisiyor. Iki garson ilgimi cekti, surekli yanyanalar, bir tanesi digerinin arkasindan urkek bakislarla elinde bos tepsisiyle geziniyor. 10 saniye sonra anladim, egitimde yeni kizimiz su anda. Egitim veren o kadar ciddiyetle yapiyor ki isini hayran olmamak elde degil. Bana yine de garip geldi tabi, bu kadar egitimin ne geregi var, hemen baliklama suya atlamak daha iyi degil mi diye dusundum, iste Turkluk tabi, boyle yetismisiz sonucta. Hangimizin ki daha dogru bilemedim ama toplumu gecip sadece kendimi dusunursem ben her zaman baliklamaciyim. Yani bilirsiniz iste, on the job training, is iste ogrenilir. Sorun cikar, insiyatif alir halledersin, bana gore gunun kahramanisin. Herkesin tarzi kendine tabi ama hap gibi egitimlerde gercek hayatin ne kadari yer alabilir ki? Sudan cikmis balik olmamak icin en olmamasi gereken zamanda, bir an once ogreneceksin nefes almasini ayni zamanda nefesini tutup suyun altinda gerekirse saatlerce kalmasinin. 

Ilk ise basladigim zamani dusunuyorum mesela, mini mini bir asistan oldugum gunleri. Uc haftalik adina egitim denmis bir programla basladik hepimiz. Az bir heyecan var tabi inkar edemem, ama anlatilanlar o kadar sacma ve anlamsiz geliyor ki anarsist ruhum daha fazla dayanamadi, ikinci gun o zamanlar mudur yardimcisi olan birini yakaladigim bir yerde sessizce sordum, bos degil mi bu dinlediklerimiz aslinda ise gitmeye basladigimizda anlamaya baslayacagiz herseyi. Iki saniye bakti suratima, dogruyu mu yoksa soylemesi gerekeni mi soylese diye dusundu, ya da ben ona yordum. Sonra dogruyu soyledi bana, bosver takil gitsin simdilik, hersey gercek dunyaya girince baslayacak. Aynen oyle oldu, aglaya zirlaya ogrenmem gerekenleri ogrendim, tahminim fena da ogrenmedigim, yoksa sanirim burda olmazdim su anda. 

Zaten hayat herseyi bize alistira alistira sunmuyor ne yazik ki. O yuzden bazen krizleri atlatmayi kriz aninda ogrenmek iyidir, hazirlikli olmak icin.