Degecekse cabalamaya hazirim

Dun aksamin bi dogrusu ya da yanlisi yok muhtemelen. Ben alisik degilim sadece onun davrandigi gibi biriyle beraber olmaya. Belki o da benim gibi biriyle birlikte olmaya alisik degildir. Tabi diyebilir ki alisik olduklarindan bi halt olsaydi simdi hala burada olurdu iclerinden bir tanesi. En azindan ben arada bir diyorum kendime. Yine de aliskanliklari beklenti haline cevirmemek zor tabi benim icin. Ben etkilendim bugun o kadar erken gidiyorum demesinden. Kalmasini her ne kadar istesem de kalmayacagini biliyordum aslinda. Ama yine de onun soylemesine de uyuz oldum. Gunun basinda erken cikabilirsek gorusup gorusmeyecegimizi bilmemekten de uyuz oldum. Mesela pazar gecesi yanlislikla pizzaci caldi kapiyi. Kapiyi calanin o olmadigina emin olsam da bi pencereye cikip baktim. Ben hep oyle iliskilerin icinde oldum cunku. Birden surpriz bi yerlerde bitiveren, bi sekilde beni bu tarz hareketlerle ozel hissettiren. Bu demek degil ki o hissettirmiyor. Sadece bendeki kodlama uzun zamandir baska turlu yazilmis. Yapabilecek miyim, degistirebilecek miyim bilmiyorum da. Kadinlarin beyni o kadar basit calismiyor cunku. Dedim ya, bilsem de onun olmadigini, kapida elinde pizza bekleyen adami gorunce bastim kufru ben. Bugun de ustune ben gideyim deyince basliyor benim beynim calismaya. Ama suna eminim ben; haftada iki aksam yemek yiyip kahve icip evlerimize dagilacagimiz bi iliski istemiyorum ben. Evlenmek ya da cocuk yapmak gibi bi derdim yok, yasima vurgu yapmamin sebebi bu degil. Bir sure tabi ki olabilir, ama onun istedigi belki de boyle bisey degildir. Eger rutinde istiediklerimiz uymuyorsa, bu bana gercekten az gelir. O yuzden benle ne istedigini paylasmasini istiyorum. Emek harcayip bunu sonradan ogrenmek istemiyorum. Beklemek onemli degil, ama neyi bekledigimi bilmek onemli. Amacim oynamicam ben deyip gidip kosede aglamak degil. Yaninda zamanin nasil gectigini bile anlamadigim, konusabildigim, beni dinledigine inandigim biri icin daha fazlasini yapabilirim.

Ben yaparim

Korka korka bi karar verdim ben, sonra da her zaman ki gibi korktugum seyi yaptim. Onceligime karar verdim, sonra da kaybedeceklerimi goze alip yaptim konusmami. Gurur duydum kendimle. Simdi de bekliyorum.
Bi deee guzel seyler oldu tabi. Hayatimda belki de ilk defa hayatimdaki erkek bana sen yaparsin ben biliyorum dedi :) kafamdaki soru isaretlerinin bi cogunu aldi goturdu sanki. Ben duymamisim hic, bilemedim ne diyecegimi, ama olsunmus, ben biliyorum uctu o kelebekler bi yerlerde.
Yine de ben korkuyorum. Bayagi korkuyorum hem de. Bi turlu guvenemiyorum. Her an hersey pufff diye duman olup ucacakmis gibi. Normal herhalde, o kadar olandan sonra.
Benim guzel bi ailem var, ben onu buyutmek istedim, oldu sandim. Olmadi. Hayatimdan cekip giderken beni daha da kuculttu, minicik yapti. Kendine guvensiz, cirkin, korkak bi kadin birakti geride. Ama kalkti o kadin yeniden, tuttu ucundan biseylerin basladi yeniden. Sonra yine asik oldu sandi, onu hic anlatasim yok. Mahvetti beni, bitirdi, tuketti ama hakkini yiyemem, kendimi kadin hissettim onun yaninda ilk defa. Sonra cok cok seyler oldu, cekti gitti. Ben de yine basladim. Simdi biri var, bilmiyorum gidecek mi o da yoksa kalacak mi. Ama sen yaparsin dedi, simdilik bu bile coook sey..