Artik yili bitirme zamani

Bu yili da yedik, sonuna geldim saka maka. Neler oldu neler. 

Baslari cok fenaydi, cok agladim, surekli gerginlik, cok fena faka bastim cunku, kandirildim, oynandim, ben de izin vermisim demek ki. Izin vermesem yapamazdi hic kimse. Bosluguma gelmisti cok. Sonra hep gerginlik, aylar boyunca, sonra kabullenis, sonra da uyanis, toparlanma. Intikam falan yok artik ben de zaten, onu birakali cok oldu. Herkes hak ettigi hayati yasar sonucta, herkes gibi allaha havale. Ben kimim ki birini cezalandirayim, yapmam yapamam kimseye. Zaten yapabilsem once eski esime yapardim. 

Kariyer dersek, sacmaliklarla dolu bir yil oldu genel olarak, benim isimin dogasi geregi ilk dort ay inanilmaz yogun, ustune bir de sektor tecrubesi olmayan ama pozisyon sahibi insanlarin arkasini toplamakla gecen, sonra da degil bonus maas zammi bile alamadigim bir yil oldu. Ama yine de kendimle gurur duyuyorum, ustlerimin karsisinda susup arkalarindan konusmadim, herseyi herkesin yuzune soyledim, neyi hakettigimi soyledim, hakli oldugumu gordum, hakliyken bunu sebepsiz alamiyorsam bundan sonra kendi kurallarimla oynayacagimi soyledim, madem deger bu kadar veriliyor, ona gore davranacagimi soyledim. Arkadan oyun cevirmek yok. Zaten benim ahlak anlayisima ters. Sonunda kovulmak mi var? Yapacak bisey yok, dogrulari soyluyorum diye beni kovacaklarsa kovsunlar, onun da cikisini gosterir Allah. 

Hep sorgulama yili oldu, o acidan 2014'ten beni daha cok zorladi. 2014 bosverme yiliydi, dagitma yiliydi. 2015 kafayi toplama yili oldu, ben nerdeyim, ne yapiyorum, ne yapmaliyim sorularina cevap arama yiliydi. Zordu yani, inisler, yokuslar coktu. Hala da bitmedi arayisim, yol kat ettim. Ama daha sonuna gelmedim, az kaldi, bu kisim bitmek uzere. Tabi bunu bitirince yeni sorular gelecek ama olsun, her asama yeni bir farkindalik, yeni bir heyecan, yeni bir varolus. 

Ozguvenimin tavan yaptigi bir yil oldu. 2014'te yukselise gecmistim, zaten oncesinde dipteydim. 2015'in basinda yine bir bocalama oldu, kocaman bir tokat yedim, cok uzuldum onu yedigimde, bir daha yemem diye dusunuyordum cunku, ama oyle olmuyormus. Yine yedim, yine kalktim. Kullerimden dogdum, ben burdayim dedim, herseyimle, duygularimla, sevgimle, zekamla, kalbimle ve ailemle. 

Hayatta en onemli varligin aile oldugunu bir sefer daha ogrendim. 

Paranin sadece bir yere kadar mutluluk getirecegini ogrendim. Esas onemli seyin saglik ve ichuzur oldugunu ogrendim. 

Kendimle mutlu olabilirsem herkesle mutlu olabilecegimi ogrendim. 

Sahip oldugum esyalarin beni eskisi kadar mutlu etmedigini gordum, hayati daha basit yasarsam daha mutlu olacagimi ogrendim. 

En pahali seye sahip olmanin mutluluk degil sadece anlik bir haz oldugunu ogrendim. 

Benim icin vazgecilmez olan birseyin baskasi icin dunyanin en onemsiz seyi olabilecegini ogrendim. 

Bedenime daha fazla ozen gostermem gerektigini ogrendim. 

Sadece bana deger veren insanlara daha fazla vakit ayirmam gerektigini ogrendim. 

En buyuk haksizliklari kendime yaptigimi ve bunu degistirip en cok kendime deger vermek icin artik herseyden daha cok calismam gerektigini ogrendim. 

Bir isim ters gitmeye basladigi zaman kafamda en kotu senaryoyu okeylemeyi ogrendim. Bunu ogrenmem gerektiginin farkina iki sene once varmistim, artik nerdeyse kendi egitimimi bitirmek uzereyim. Cunku hayatta hersey olmasi gerektigi gibi oluyor aslinda. 

Yani cok sey ogrendim. Cok ama cok zor bir yil oldu. 2013 yilindan sonra hayatimin en zor yili oldu hatta. Ama bitti. Simdi ben de bir cok insan gibi 2016'dan cok umutluyum. Cok guzel cok keyifli hisler var icimde. Belki bu sene merkur hic ters donmez, her isim rast gider, basima gelen hersey hayirli, sonucunu gorebilecegim seyler olur. Guzel degisiklikler, keyifli baslangiclarin yili olur. Omrumun bu zamana kadar ki en mutlu yili olur, icim mis gibi taptaze heyecanlarla kipir kipir olur. 

Yasamaya devam, hayat en guzel hediye..

Hak ettigin hayat

Sebebini buldum en azindan, bu yil ki kazancim bu oldu. Onumuzdeki yil hedefim cozumunu bulmak. 

Beni en cok mutsuz eden, herseyi en ince ayrintisina kadar dusundurup sonra da keyfimi kaciran sey karsilastirma ve bu karsilastirmanin sonunda da hak etmedigini dusundugum insanlarin benim dusundugumden daha iyi yerde olmasi. 

Bu karsilastirma olayini cozup bir zemine oturttugum zaman isin inanilmaz buyuk bir kismi hallolmus olacak, eminim. 

Bakiyorum etrafima, sonra diyorum ki nesi benden fazla da benden daha cok para kazaniyor, nesi benden fazla da bilmemkim onunla ilgileniyor, nesi benden fazla da benim olmak istedigim yerde su anda. Hic bir seyi fazla degil, hatta benim daha fazla, burda kendime torpil yaptigimi, bu insanlari sadece disardan gorundukleri gibi kabul ettigimi gozden kaciriyorum. Isime oyle geliyor cunku. 

Ben daha zekiyim ondan, daha cok calisiyorum, isimi daha cok onemsiyorum.  Neden hala onun kadar kazanamiyorum? Evet hayat bazi anlarda cok adil degil, ama gelecekte ne olacagini hic bir zaman bilemem, iste bunu bu karsilastirma da hep yabana atiyorum. O paranin karsiliginda nelerini feda etti? Gururunu, insaniyetini, durustlugunu belki.. Belki de benim sahip oldugum icin hayatta kendimi cok degerli hissettigim bir suru degeri feda etti. 

Nesi benden fazla da benden daha iyi bir hayati var, bilmemkim benle degil de onla ilgileniyor? O bilmemkim beni hakediyor mu acaba? Hani ben inaniyordum herkes hakettigi hayati yasar diye? Nerde simdi bunlar? Nerden bilebilirim ki esas istedigim sey icin hala bekletildigimi ya da bekletilmedigimi? Birakmaliyim bunlari bir kenara, dusunmemeliyim neyim eksik neyim fazla diye, daha zekiyim, daha sadigim, daha dusunceliyim, daha daha diye. Bilmiyorum ki icerde neler yasaniyor, kim aslinda kimin yerinde olmak istiyor. 

O yuzden bu yilin yapilacaklar listesinin basi belli oldu, karsilastirma yapmayi durdurmak ve her zaman oldugu gibi sukretmeye devam etmek. 

Ben inaniyorum, herkes hak ettigi hayati yasar, tum yonleriyle..

Dubai, sen nelere kadirsin..

Dubai mi, gece hayati mi? Yok artik, bir romanya mi? Asla... 

Kendimde de cok sasirdigim birseyi kesfetmeme sebep oldu gerci bu sehir. Adamin biri klasik yabanci kizlara yanasma cumlesiyle geldi tabii ki, karsiliginda yani??? demek istedigin ama ortamin garipliginden dolayi bisey diyemedigin. Aaaaa are you from Istanbul? I love Istanbul. Soylemek istedim, gercekten istedim, so what? Tabi ki diyemedim, demedim, ama baska bir firsat verdi bana, Istanbul dururken neden baska bir sehirde yasiyormusum. Bukres istanbuldan cok daha yasanasi cok daha guzel bir sehir dedim, tabi istanbul bogazi haric. Tam da iki is gorusmesinin ortasindayken bunu dusundugumu farketmek bambaska yerlere goturdu tabi beni. Hala emin degilim is gorusmelerinden olumlu cevap alirsam sevinecek miyim diye. Bazi anlar geliyor ne isim var benim burda diyorum, bu yalnizliga niye katlaniyorum, para bu kadar onemli mi diyorum. Bazen de beni derin dusuncelere daldiriyor bu sehir, sadece para degil mi yoksa beni burda tutan diye, yoksa korkuyor muyum istanbul'daki hayattan? Ondan mi burayi daha cok sevdigimi dusunuyorum bazi bazi. Bu kadar mi uzaklastim ben istanbul'dan. Cevap net degil, normal gerci. Her basima gelen olayin sonrasinda dedigim gibi boyle is olmasi gerekiyormus diyecegim bu surecin sonunda da. Hayirlisi olsun benim, benim sevdiklerim ve beni sevenler icin. 

Bugunun satir baslari

Bekle beni Dubai, geliyorum. Tabi eger israil maceramdan sonra beni alirlarsa :))

Ne demis unlu bir dusunurumuz, maskarani degil rujunu bozan adamla birlikte olacaksin. Kabul edelim on numara laf. 

Christmas hediyelerini artik almam lazim, ya da tembelligime kalip bulup Christmas sonrasi alicam, noel falan bizi bozar, yeni yiliniz kutlu olsun. 

Calismak bana iyi geliyor, yeni urun yeni heyecan. Gorev tanimimda var mi? Yok. Onemli degil, ne de olsa ne is olsa yapiyoruz. Zam yok, araba da yok, o ayri. 

Haftaya nurtopu gibi yeni bir heyecanimiz var, mulakat, hem de turkiye'de. Yeni firsatlara gebe mi bakip gorucez. Bana maliyeti oldu, o ayri, ucak parasi kacti artik bi tarafimiza. 

Yetmis dokuzuncu defa derya abla (kendisi fal aplikasyonu oluyor) kismetin cok yakin, kendini hazirla dedi. Umudumuz derya abla, ah derya abla ah ben ne diyim sana..

Her insan ikinci bir sansi hakedermis, ama bilmemkacinci sansi verirsen orda artik kabahat sende, hic kimsede arama gunahi. Ya da bisey diyim mi, bosver ya, saf olmak bazen guzeldir, belki birgun senin de ucuncu sansa ihtiyacin olacak, o zaman karmanin ne yapacagi belli olmaz. 

Dostlar biriktirmek lazim, ozlenecek, akla gelince gulumsetecek, aklina gelinince rahatlanacak, huzur verecek. Bir yere gidince gormek istenecek, firsat yarattiracak. Bende var, herkese nasip etsin Allah. 

Tabakta yemek kalinca sevinmek var iki gundur kismetimizde, sanki pantolonda hafif bollasti, uc hafta sonra kendimi spor salonundan iceri de attim. Fit vucut bekle beni geliyorum yeniden. 

Nerden ciktin sen simdi?

Biliyor musun, bazen hani boyle icine bisey gelir oturur, sebebini, neden geldigini, niye oyle hissettigini hic bilmezsin ya hani, iste bugun bana ondan oldu. Bulamiyorum, belki de buluyorum da itiraf edemiyorum. Sanki birileri bana haksizlik ediyormus gibi geliyor. Yapiyorum, deniyorum, cabaliyorum, cidden cok ugrasiyorum ama bugunluk gonderemedim henuz bu duyguyu icimden. Ortada buyuk bir yanlis anlama varmis gibi. Butun dunya uzerime geliyormus gibi, yani benim dunyam. Oylesine sol tarafima oturdu ki tam eve gelirken bugun aksam ki yemegi kendimi iyi hissetmiyorum deyip iptal etmeyi bile gecirdim aklimdan. Kendi ayarladigim, cok sevdigim hep keyif aldigim ispanyol restaurantinda olan yemegi, tamam biraz da pahali gerci :) Neyse iste, arabada dedim tamam, bu kadar gitmek istemiyorsan gitme, iyi degilim de olsun bitsin, ne alemi var kendini kasmanin. Git eve, giy pijamalarini, cek ustune battaniyeni, ac seinfeld birkac bolum, sonra da belki bi film patlat, filmin yarisinda uyuyakal kocaman kanepede, sabah kalkinca da gerisini seyredip sonra hoop kahvaltiya. 

Yok, kulaga cok guzel geldi ama yok, eve gelince olmaz dedim, hic duygulardan bahsetmedim cunku yukardaki aksiyonlari siralarken. O hissiyati istemedim icimde. Icindeki sikintiya teslim olup iptal etme her zaman yapmaktan keyif aldigin seyi dedim. Inanma ona, simdi sanki gitmek bir izdirap gibi gozuksede icimdeki o davetsiz misafir hissiyatim yuzunden, aslinda gidince keyif alacaksin diye konustum kendimle. Ikna olmadi henuz keyif alacagina ama gitmeyi kabul etti en azindan. Biliyorum cunku, once aksiyon keyfi arkasindan geliyor. Hem zaten evde kalinca bu aksam melankoli garanti, ama onceden denenmis keyifli aksiyonun yine ayni olma ihtimali var en azindan. O zaman denemekten zarar gelmez. Yani ben makyaja ust bas degistirmeye gidiyorum simdi. 

Bana iyi eglenceler, hak eden herkese de

Hadi baslayalim

Bugun bisey farkettim, oyle aniden, dizi seyrederken. 

Eskiden birsey aldigim zaman, herhangi birsey, dunyanin en mutlu insani olurdum. Bundan alti yedi sene onceydi, lacivert bit ayakkabi alacagim diye kafaya takmistim, sonunda bir gun aradagim lacivert ayakkabiyi bulup dusunup dusunup almistim, ve olmustu iste, dunyanin en mutlu insaniydim cunku dunyanin en guzel lacivert ayakkabisi benimdi. Sonra birgun mudo'dan bir ceket almistim, aman allahim inanilmaz birseydi, ogrenciydim daha o zamanlar, sevgilim de yanimdaydi, dakikalarca dusunmustum o ceketi almak icin, sonunda buumm alinca yine en mutlu insan olmustum dunyadaki. Bir ayakkabi maceram daha var tabiki, aldiktan sonra ofise girince yayin yapmistim resmen ekiptekilere, hazir olun birazdan dunyanin en guzel ayakkabisini goreceksiniz diye. 

Simdi dusundum de en son ne zaman aldigim herhangi birsey beni bu kadar mutlu etti diye, uzun zaman onceydi ne yazik ki, en azindan eskiden basima gelme sikligiyla karsilastirinca bayagi uzun zaman onceydi. Hem de su an daha cok sey almama, daha fazla para vermeme ve daha az dusunmeme ragmen. Sanki onemini kaybetti artik, heyecani kayboldu, kolay ulasildikca albenisi gitti rengi soldu. 

Sonra dedim ki bu yuzden mi acaba? Acaba aslinda simdi eskisinden cok daha mutluyuz da artik kolay ulastigimiz icin mi sanki yokmus, sanki hep onu ariyormusuz gibi geliyor? Yoksa hep yanimizda basucumuzda da biz mi farkinda degiliz? Neden olmasin? Belki de biz hep mutluyuz, sadece artik cok kolay mutlu olmak da tadina varamiyoruz. Ben degistiriyorum bakis acimi an itibariyle, en azindan degistirme kararini aldim, calismalara basliyorum, yola ciktim yani. Cok basit ya, anladiniz siz beni. Hadi baslayalim, bir deneyelim bakalim, ne kaybederiz ki sonucta..

Bir ruya gordum sanki..

Dun bir ruya gordum, sabah uyandim bir mutluluk bir mutluluk, inanilmazdi, sanki pompayla doldurmuslar gibi. Ilgincti, ilk uyandigimda hatirlamiyordum ne yalan soyleyeyim, ruya gordugumu. Sonucta mutluydum iste, ani yasa gitsin. Bir sure sonra kendime tam gelince hatirladim ruya gordugumu, hem de en iyilerinden bir tane :) O yuzden huzurlu ve keyifli uyandim zaten. Anlatirim ruyami, problem degil nasilsa. Ama esas onemli olan sonradan ogrendigim sey. Anlatiyorum. Bugun israil'de son gunum, hava muthis, gunesli, evet aralik 1 ama iste burdaki insanlar sansli yapacak bisey yok. Neyse muthis bir kahvalti (allaha her zaman sukrediyorum bunlari deneyimleyebilecek hem maddi hem manevi gucu bana verdigi icin) ardindan deniz kenarinda dalga sesleri ve gunesle huzur. Iste tam bu sirada, gunun en huzurlu aninda yani, telefonum birden free wi-fi bulup internete baglandi. What's up'a mesaj yagmaya basladi, yirmi kusur ileti. Baktim Cigdem, hemen actim, o an benim icin inanilmazdi gercekten, seni ruyamda gordum diyordu dun gece, detaylari da veriyordu tabi:)) Bir kac ayrinti var tabi biraz daha farkli gelismesini istedigim, ama mutluymusum iste tipki benim de muhtemelen ayni zamanlarda gordugum ruyada oldugu gibi. Inanilmaz, gercekten kac sefer olabilir boyle birsey, ben ve beni sevdiginden emin oldugum bir arkadasim ayni gun ruyada beni goruyoruz. Bu muhtesem bir isaret benim icin. Bunu gorememek icin algilarimin tamamen kapali olmasi lazim, neyse ki oyle biri degilim laf aramizda. Iste benim icin, nasil desem, super bir benzetme yapiyorum simdi, falciya gidip inanilmaz seyler duyup gelecege dair kocaman umutlarla oradan ayrilmak gibi, hem de bedava, hem de direk aracisiz gonderilmis sahibine teslim umutlar, ardindan bir de onayi geldi cok guvendigim birinden. 

Evet her ne kadar simdi buraya yazarken bile kendimi beklentiye soktugum icin cekinsem de durust olabilirim, evet istedigim seydi ruyamda gordugum, su an itibariyle hayatimda bir eksiklik varsa eger eksik olan tek sey, huzurlu bir iliskide beni seven bunu hissettigim ve benim de sevdigim yaninda rahat oldugum adam. Iste bunu gordum ruyamda. 

Ve bugun tatilin son gunu, bugun bitmeden havada bir yerlerde olacagim, hissediyorum yepyeni bir donemin baslamasina cok az kaldi. Bekle beni yeni hayatim, ben geliyorum. Her zaman yeni umutlarimla, hak ettigim gibi. 

Zaten herkes umudugu, hak ettigi hayati yasamiyor mu sonucta, sadece inanmali kendine, hak ettiginin elbet kendisini bulacagina, daimi huzur oralarda bir yerde yani icimizde sakli aslinda..