Gecenlerde instagramda capsli bi fotograf gordum. Hayat ne garip degil mi arkadaslar, az once incir topluyordum simdi uzum. Haftalardir guluyorum. Bugun de aklima geldi kendi kendime. Hayat ne garip, iki ay once bugun hastane odasinda dogum gunumu kutluyordum simdi bilgisayarin karsisinda rapor yapiyorum. Sonra kendime de guldum guldum durdum. Sonra da bi mutlu oldum. Hastane odasinda surpriz dogumgunu inanilmazdi. Ama hastanedesin iste. Hayatinda ilk defa hem de. Sebebi de agzinda cikan yaralar. Konusamiyosun diye duyan anne babani ariyor. Aaaa ne oldu oyle diye. Annen baban mahvolmus, ilk defa cocugu hastaneye yatmis, gozunun onunde kucucuk kalmis, aniden haberi olmus sok icinde. Karsidakine diyorki agzinda yaralar cikti yatiyor simdi. Veee tabi turk insani cevap hazir. Bende de vardi aftlar cikmisti agzimda. Yani bi nevi kaynimda da var aynisi olayi. Hatta bir ust versiyon :)) insani nasil da sinir edermis meger kaynimda da vari duymak. Ilk bi kac sefer aciklamaya calisti annem babam. Sonra kardesim geldi, tip profesoru hocasiyla konusurlarken anlatmis durumu, bende de vardi demis. Sen yapmasaydin hocam bari. O gunden sonra hepimiz biraktik aciklamayi. Aaaaa dedik kayninda da olanlara.
Velhasil iki ay gecti o gunden bugune, aldim verdigim kilolari, ofiste hersey rutininde yine raporlarla bogusuyorum, yine yilsonunda bonus ne kadar yatacak diye dusunuyorum, gelecek yilin tatili ona bagli sonucta. Ya daaaa belki yeniden yurtdisina yerlesme hayalleri canlandirir belli mi olur??
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder