Bir mucize olsun

Bilmiyorum ne olsun, adi ustunde, mucize. Sasirtsin, cildirtsin mutluluktan, beklenmedik olsun, kessin ayaklari oldugu yerden, akli ucursun havalara, actirsin gozleri saskinliktan fal tasi gibi, uyutmasin heyecandan. Bu gece ben uyurken baslasin olgunlasmaya, en ihtiyacim oldugu anda da onume dikiliversin burunuverip maddeye. Mucizem benim olsun. 

Ben artik dua kismini biraz farkli yapiyorum, bana gore cok daha icten oluyor boylesi, cok daha icten, cok daha yakin hissediyorum kendimi bu sekilde. Ben artik konusuyorum Allah'la. Sanki her seferinden sonra biraz daha buyuyorum. Bugun arabada gelirken yine konustum. Oylesine acik olabiliyorum ki konusurken onunla, simdiye kadar her seferinde kendime bile itiraf edemedigim seyleri itiraf ediyorum, sesli yaptigim icin kendimle duyuyorum bunlari, duygu yogunlugum inanilmaz oluyor, alip basini gidiyor. Yine oyle oldu, yine itiraflarim geldi, yine yaslar suzuldu gozumden. Sonrasinda o kadar rahatliyorum ki, anlatamam. Biliyorum o duyuyor beni cunku, bana da duyuruyor itiraflarimi ve bana yardim ediyor katlanmak icin degil sabretmek icin. Katlanmak kelimesini sevmiyorum zaten, sabir cok daha guzel bir yol bunu tarif etmek icin. 

Veee bugun icin aldigim en guzel itiraf Alina'dan geldi, isyerinden. "Ne kadar optimistik oldugunu soylemene gerek yok, sana bakinca her hareketinden, gozunden, yuzunden anlasiliyor." Daha fazlasina gerek yok bugun icin, bunu duymak inanilmazdi benim icin. 

Ve son olarak, bir mucize olsun, benim mucizem olsun..