Biliyor musun, bazen hani boyle icine bisey gelir oturur, sebebini, neden geldigini, niye oyle hissettigini hic bilmezsin ya hani, iste bugun bana ondan oldu. Bulamiyorum, belki de buluyorum da itiraf edemiyorum. Sanki birileri bana haksizlik ediyormus gibi geliyor. Yapiyorum, deniyorum, cabaliyorum, cidden cok ugrasiyorum ama bugunluk gonderemedim henuz bu duyguyu icimden. Ortada buyuk bir yanlis anlama varmis gibi. Butun dunya uzerime geliyormus gibi, yani benim dunyam. Oylesine sol tarafima oturdu ki tam eve gelirken bugun aksam ki yemegi kendimi iyi hissetmiyorum deyip iptal etmeyi bile gecirdim aklimdan. Kendi ayarladigim, cok sevdigim hep keyif aldigim ispanyol restaurantinda olan yemegi, tamam biraz da pahali gerci :) Neyse iste, arabada dedim tamam, bu kadar gitmek istemiyorsan gitme, iyi degilim de olsun bitsin, ne alemi var kendini kasmanin. Git eve, giy pijamalarini, cek ustune battaniyeni, ac seinfeld birkac bolum, sonra da belki bi film patlat, filmin yarisinda uyuyakal kocaman kanepede, sabah kalkinca da gerisini seyredip sonra hoop kahvaltiya.
Yok, kulaga cok guzel geldi ama yok, eve gelince olmaz dedim, hic duygulardan bahsetmedim cunku yukardaki aksiyonlari siralarken. O hissiyati istemedim icimde. Icindeki sikintiya teslim olup iptal etme her zaman yapmaktan keyif aldigin seyi dedim. Inanma ona, simdi sanki gitmek bir izdirap gibi gozuksede icimdeki o davetsiz misafir hissiyatim yuzunden, aslinda gidince keyif alacaksin diye konustum kendimle. Ikna olmadi henuz keyif alacagina ama gitmeyi kabul etti en azindan. Biliyorum cunku, once aksiyon keyfi arkasindan geliyor. Hem zaten evde kalinca bu aksam melankoli garanti, ama onceden denenmis keyifli aksiyonun yine ayni olma ihtimali var en azindan. O zaman denemekten zarar gelmez. Yani ben makyaja ust bas degistirmeye gidiyorum simdi.
Bana iyi eglenceler, hak eden herkese de
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder