Kendi gercekligimizin kabul edilmemesi mi?
Bizim de bunun kabul edilmesi icin cabalamaktan yorulmamiz mi bizi tuketen?
Yine farkindaliklarla dolu bir gun oldu. Iyi bir karma yaratmali once diye dusunceler. Once ver sonra al. Bunlari dusunurken kafada yola koyuldum, yine yuruyerek. Bi yandan bu koca sehirde yururken bile tetikte, bi yandan yine Z planlari. Sonra gunun en onemli saati. Belki de son bir yilin. Yine bir output verdi bana. Hallesmek. Kirma bi sozcukmus. Helallesmek ile halletmenin kirmasi. Bundan bazi bazi kabul edememelerimiz, bitiremememiz, artik sebep o ilk sebep olmasa da bir turlu kafamizdan atamamamiz.
Bir de bu koca sehir. Cok guzelsin, ama cok buyuksun. Yutuyorsun bazen, ya da ben oyle hissediyorum. Benim yalan dedigim hayatlari yasayanlar disinda kendini bu sehirde buyuk hisseden var mi acaba?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder