Veee yine bir tatilin sonu. Simdi de ucakta rotar bekleme zamani. Hostes yanimdan yapmazsa dunyanin duzeni bozulacakmis gibi bir hizla gecerken ben de basladim yazmaya. Aslinda bu havalimaninda beklemeye aliskinim. Tabi bir farkla, o zaman havalimaninin icinde beklemistim yaklasik sekiz on saat, simdi de ucagin icinde bekliyor ve o kadar uzun olmayacagini umuyorum bekleyisimin.
Gelelim tatile. Yine yeniden harikaydi. Kisa ve upuzun. Huzurlu ve sakin. Yemeli icmelik ve yuzmeli. Sacini duzeltmeneli, ne giysem diye dusunmemeli. Oyle acayip harika guzel dinlenmeli rahatlamali bir tatildi. Bol bol makarnali, okeyli, meyveli, kekli, biraz da kinoali.
Dun bir fotograf koydum hatta instagrama, altina cok cumle yazardim ama hadi iyi bayramlar deyip kisa kestim konuyu. Baska hangi kelimeyi koymaliyim bilemedim aslinda, tam anlamiyla mutlu ve huzurluydum bu tatilde. Cok cok cok dusundum, kendimi dinledim, sorular sordum, cevaplar buldum. Bir baska sevdim kendimi bu tatil. Boyle insanlar kattigim icin kendime tesekkur ettim once. Durmayi denemeyi soyledim kendime bazi bazi. Yirmi besinci adimi dusunme dedim birseyler biterken ve baslarken. Hayat o kadar da karmasik mi acaba diye dusunduk birlikte geceleri tekne sallanirken ve dalgalar bildigim su sesinin biraz daha gurultulusunu cikarirken.
Yani ben cok mutluydum bu tatil. Anilar biriktirip attim cebime, sonra singirdattim biraz, baktim cok ses geldi, anladim ki cok cok birikmisler. O zaman artik kullanma zamani.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder