Aslinda yolunda gitmeyen hicbirsey yok su anda. Hersey olmasi gerektigi gibi. Degil aslinda. Benim icin olmasi gerektigi gibi degil. Belki daha normal bir insan icin hersey olmasi gerektigi gibi. Bana o his gelmiyor bir turlu. En azindan bu aralar. Okula basladim, hem de bes kurus para vermeden, evet harika geliyor kulaga degil mi? Ama aslinda sevmiyorum ben o insanlarin yaninda olmayi. Hele pazarlama dersinde sacma sapan geliyor bir cok insanin cok harika birsey soyluyormus havalarina girip konusmasi. Kendimi rahat biraksam bir cogunun suratina bakip pardon ama gerizekali olabilir misin acaba derim. Ama iste diyemiyorum. Cunku toplumun bir parcasi olarak oyle her aklimiza geleni soylemiyoruz, herkesle belli kurallar cercevesinde konusmak gerekiyor ve elimden geldigince bu kurallara uyuyorum. Ama ne yazik ki bazen bu kurallara uymak beni cok ama cok yoruyor. Kendim oldugum zaman bir cok insanla su an aramdaki bagi koruyamayacak miyim yoksa? Ya da aslinda aramda bag oldugunu sandigim insanlarla aslinda sadece yalniz kalmamak icin mi birlikteyim? Tabi ki hepsiyle degil. Ama acaba sadece onlar kalirsa yeteri kadar insan etrafimda olmayacagi icin mi korkuyorum ve bazi bazi icimden geldigi gibi konusamiyorum?
Bana sanki ben her zaman basit bir hayat istiyormusum gibi geliyor. Ama ben bunu istedikce sanki hayatim daha sacma sapan karmasik hale mi geliyor? Dun arabada okuldan donerken ben yeniden gitmek istiyorum sanirim dedim. Yeniden uzaklasmak istiyorum, yeniden bir yerlere alisayim, yeniden bir amacim olsun, heyecanlanayim. Sanki bir seyler eksik su anda, bir seyler yarim. Ve ben hicbirsey yapamiyorum su anda o yarimlari tam yapmak icin. Ama biraz bekleyebilirsem sanki olacak gibi. Hissediyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder