Geldigimden beri Ipad i elime alip is yerinden ayrilma surecinde yasadiklarimi yazayim diyorum. Aklima bir suru bir suru sey geliyor. Ugradigimi dusundugum haksizliklari yazmaya kalksam heralde sayfalar yetmez. Yalanlarsa felaket. Son gun beni karsisina aldiginda bana guvenmiyorsundur herhalde dediginde evet size guvenmiyorum dedim. Sasirdi eski patronum, yok olur mu oyle sey dememi bekliyordu. Demedim tabi ki, guvenmiyorum cunku, bunu da buraya yazayim ki bir gun bir karar vermem gereken an gelirse acip okuyabileyim. Sonucta soz ucar yazi kalir degil mi? Yalniz nerdeyse su akar yazi kalir yazacaktim, koptum su anda :)) neyse ufak bir instagram arasi verdim rahatladim. Kurtuldun, bosver demek istiyorum kendime, ama sonra vazgeciyorum. Bosverme hep hatirla. Bu kadar kolay yalan atabilen insanlari bir daha bu kadar yakinima yaklastirmama izin verme yarabbim. Ne yalan soyliyim, icten ice cok pisman olsun istiyorum bir gun bana yaptiklarina. Ne geldiyse basima durustlugumden ve dogru olduguna inandigim bir seyi soylemeden duramamamdan geldi. Gun gelsin ve tam olarak bu sebepten bana yaptiklarindan pisman olsun istiyorum. Sonra diyorum ki, tamam artik zaman sakin olma ve onune bakma zamani. Belki de her sey olmasi gerektigi gibi olmustur. Belki de yolculugumun bu safhasi artik baska bir durakta olmaliydi ve ben kendi halinde kalinca belki de aksiyon alamayacaktim ama simdi ben harekete gectim ve her sey olmasi gerektigi gibi oluyor. Butun olumsuzluklari arkamda biraktim ve yeni bir sayfa aciyorum yeniden. 2 Ocak’ta nasil agladigimi dusunuyorum, ben bunlari hak etmedim diye. Nasil kendi kendimi yedigimi. Nasil oluyorda bir kac ay once cfo yapalim seni diye cagrilan insan simdi beceremedin sen diye git kendine is bul deniyor. Sonra tekrar cagrilip aslinda sen degil burdanin Türkiye’nin en iyilerinden birisin diye de ustune tuy dikiliyor. Simdiyse yepyeni bir sayfayla merhaba diyecegim yeni aya. Hadi bakalim, yeniden baslamak uzereyiz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder