Bu guzel havalar

hani bi tane meshur bosluk var simdi, bir turlu dolamayan, ne oldugu tanimlanamayan. Onun yuzunden ben su an yazmak istiyorum sana seni ozledim diye. Siginmak istiyorum bana hic bir yardimin olmayacagini bile bile. Aradan belki yirmi dort saat bile gecmeden yine herhangi bir aptal sebebin arkasina siginip bir turlu kafamda senle ilgili oturtamadigim seyler yuzunden kavga etmeye baslariz muhtemelen. Ilk anda vucudun kavgadan sonra salgiladigi rahatlama hissinin yardimiyla yeniden super hissedecegime, sonra da yine su anki boslugun icime gelip kurulacagina belki de yine bacaklarima agrilar girecegine. Hep bu haftasonlari, hep bu guzel havalar, hep bu tatiller. Yoksa iki gundur kafam rahatti, dusunecek cok az zamanim vardi icimdeki boslugu, dunyayi ve islerimi kurtarmakla mesguldum. Butun mantikli sebeplerimi de cat cat siralayip seni hic ama hic aramak istemedim. Ama iste o bosluk dolmadikca gereksiz hatalar yapma ihtimalim artiyor, ise yarayacak mi bilmiyorum bu sefer senin yerine buraya yazdim. Ozledim seni, ama yarin gecer, icimdeki bosluk dolmazsa oburgun yine ozlerim. Doldurabilirsem de, la revedere..