Biz iyi insanlariz

Biz iyi insanlariz, bugunlerde isyerindeki arkadasima en cok soyledigim cumle. Biz iyi insanlariz. Belki de biz iyi kadinlariz diye ufak bir duzeltme yapmam gerekiyor soylerken. Sevgimiz icin caba gosteriyoruz, deger verdigimiz insan icin elimizden gelen herseyi yapiyoruz, olmayani oldurmaya calisiyoruz. Sonunda ne mi oluyor, herifin teki cikip evet sen daha iyisini hakediyorsun ama ben yapamiyorum diyor. O an icinden neler neler geciyor soylemek icin. Soylemeyin, bosverin anlamayacak, hatta birsey soylerseniz anlasin diye daha da kendini bulunmaz hint kumasi sanacak. Rahatlamak icin soylediginizi saniyorsunuz ya hani, o oyle degil aslinda. Onun sizi anlayip evet ya bu kadin o kadin, kaymasin ellerimden kaybetmeyeyim onu diye dusunme mertebesine ulasip caba gostermesini bekliyorsunuz. Ama yok oyle bir dunya, olmuyor Yani, anlamiyor, anlayacak olsa inanin siz anlatmadan anlardi. Sonunda evet haklisin diyip kilini bile kipirdatnayacak ve siz daha da kotu hissedeceksiniz kendinizi bir tik daha da ugrastiginiz icin. Tokat gibi gelecek cunku, o da daha da vicdanini temizleyecek, evet ya kadin hakli daha fazlasini hak ediyor diyecek. Demeyecek ki ben bir gerizekaliyim, ugrasmam lazim. Yapmayin o yuzden, ona ders vericem diye kendinizi kandirip daha da kotu hissetmeyin kendinizi. Birakin kalsin oyle. Haketmeyene sessiz kalmak daha iyi. 

Dun en kotu gundu ayrildigimdan beri, icime yine bir yumru geldi oturdu. Kimseyle konusmak istemedim, oturmak istemedim, kalkmak istemedim, uyanmak istemedim, uyumak istemedim. Agladim, aglayamadim. Gulemedim. Haketmedim ben bunu dedim. Yine hicbirsey degismedi. Yine sabah oldu, yine gunes dogdu. Sanki bu sabah dune gore biraz daha parlakti, bi tik da olsa. Sanki bugun biraz daha guldum, biraz daha dinledim, biraz daha konustum, biraz daha yaptim herseyden biraz. Gececek, bir gun gelecek bu da gececek. Neler neler gecmiyor ki zaten? Akillandim mi acaba? Emin degilim, ben iyi bir insanim cunku.