Yeni bir bolum daha

Ve artik yeni chapter basladi hayatimda tekrar. 30 Mart 2018 cuma gunu itibariyle. Ne zamandir sinyaller geliyordu. Karar vermeler, verememeler, cesaret edebilir miyim diye sorgulamalar, seviyorum yapabilir miyimler, daha neler neler.
Yapamayacagimi dusunuyordum, ta ki bana seni sevip sevmedigimi bilmiyorum diyene kadar. Onu duyunca icimdeki butun umut bitti. Cabalamaya deger arzusu kalmadi. Beni bu kadar degersiz hissettiren bir cumleden sonra durmak bana yakismazdi. Kendime saygim yerle bir olurdu. Ben seviyordum onu hala, zor olacakti o yuzden bitirelim dedikten sonrasi. Ama artik biliyorum nasilsa butun surecleri, nelerin olup nelerin olmayacagini. Sadece benim sevmemle herseyin hallolmayacagini, beni sevmeyen biriyle mutlu olamayacagimi, surekli degersiz hissedecegimi, bu yuzden de hep panikleyecegimi. Sonunda da daha seviyesiz ayrilacagimizi.
Cok kizginim yine de. Cok anlatmaya calistim ona. Bir onceki cumartesi anlatabildim sandim kendimi. Anlatamamisim, olmamis yine. Ayrilalim dedigimde bana ayrilmak istemiyorum dedigini sanmisim. Megerse o ayrilmaya hazir degilim demis. Zaman istemis kendini hazirlamak icin. Onu duyduktan sonra zaten toparlamamin imkansiz oldugunu anladim. Ertesi gun son defa bulustuk. Ikimiz de zorla orda gibiydik, birbirimize karsi son gorevimizi yerine getiriyor gibiydik saygidan. Havada dokunsan hissedilebilecek bi agirlik vardi. Yine konusmaya baslayamadi, ben basladim. Bizim iliskimizde cogunlukla oldugu gibi. O an farkettim ki onunla gecen bir yildan sonra ben de yavaslamisim, heyecanimi kaybetmisim. Umut var mi dedim gelecege dair, sana gelecekle ilgili hicbirseyin sozunu veremem dedi. Ben sana guvenmek istiyorum dedim, guvenemeyeceksem ben yokum dedim, o zaman bitirelim. Tamam. Caylarimizi bitirdik ve kalktik. Metroya birakir misin beni dedi, tamam. Inerken dikkatli sur dedi, ben kendime dikkat ederim zaten artik o senin isin degil dedim ve gittim. Yol bekledigim kadar uzun gelmedi. Hic kimseye kufretmedim. Eve geldim, arabayi park ettim. Inmedim arabadan. Ne olacak diye dusundum, ne kadar sacma aslinda ne olacagini dusunmek Bu kadar kontrol edemedigimiz bir dunyada yasarken. Zaten bir zamanlar nisan sonunda kocasi evi terkettikten sadece alti ay sonra herseyini degistiren insan ben degil miydim? Tahmin edebilmis miydim o zaman onlarin hicbirinin olacagini? Ama oldu, bambaska bir kadin cikti sonra benim icimden. Durduramadim yine de dusundum, uzuldum, anlattim, rahatlattim kendimi. Sonra toparlandim ciktim yukari. Annemlere ben ayrildim az once dedim. Yine dunyanin en guzel konusmasini yaptik. Aglayamadan uyudum o gece.