Kandirildim

Bundan yaklasik bir bucuk ay once hayatima yepyeni bir insan girdi, kendimi hic beklemedigim hiphizli gelisen bir iliskinin icinde buldum. Uzun bir zamandir yasamak istedigim iliskinin neredeyse aynisini yasamak isteyen bir adam bu isteklerini sesli soyleyerek cikti karsima. Onceleri kendimi cok kaptirmasam da bu kadar acik yurekli birine daha fazla dayanamadim ve kendimi iliskinin icinde buluverdim. Yine yukseltildim, Alex kadar bulutlarin tepesine olmasa da. Sonu mu? Yine kandirilmis gibi hissettim kendimi. Yikildim, mahvoldum sandim. Yerimde duramadim, hic bir yere sigamadim. Surekli agladim. Eskide biraktigimi dusundugum bir suru seyi cikardi tekrardan karsima. Ve ben kacamadim, beni dibe cektikce daha da cekmesine izin verdim. Taaaa ki en dibe cekene kadar. Sonra ne mi oldu? Yine zaman devreye girdi, hersey once yavas yavas sonra sonra daha da hizlanarak bitti gitti. Kendimi biraktim cunku gectigim duyguya, o an kalkmak icin hic zorlamadim kendimi, saklanmadim da, nasil hissediyorsam icinde oyle davrandim. Kimisyle konustum, kimisiyle iyice sustum. Kimisine biraz anlattim gerisine sen karisma dedim, kimisine sadece iyi degilim beni bana birak dedim. Simdi bakiyorum da geriye, o kadar guzel karsilamisim ki bana gelmeye calisan butun duygulari, hepsi beni bana birakip sakince toplanip gitmis. Ne kadar zaman mi aldi? Tam da benden aldigi kadar, tam da bekledigim gibi, nasil hizli basladiysa oyle hizli da terk edip gitti butun kotu duygular. Yine zaman guvenimi bosa cikartmadi. Bana misafir olmaya gelen duygular da oyle. Kandirilma hissi ne olacak diye dusunuyordum bir tek. Ama o da artik kabulum. Belki de o zaman kanmam gerekiyormus o yuzden de izin vermisim. Hem ne olacak ki kandirildiysam da? O da insan icin degil mi zaten? Hic mi birsey ogrenmedim kandirilmamdan?