Kendime soz

Ofkeliyim su anda. Aslinda butun suc benim. Baskasina kizarak cikarttim kendime kizginligimi. Istemedigim, ben olmayan seyleri sirf yalniz kalmamak icin yaptim ve yaptigim icin de pismanim simdi. O yuzden de kizginim kendime neden yaptim diye. Neden sevmedigim istemedigim icinde olmaktan hoslanmadigim ortamlara girip bir de ustune para verdim. Hatta ilk basta benlik olmadigini da gayet bildigim halde yenildim ozentiligime. Sonra dunyanin en rahatsiz en mutlu olmayi bilmeyen en sikayetci insani oluverdim orda. Ayni seyleri yapip farkli sonuc mu bekliyorum? Ben o tarz yerleri sevmiyorum, hoslanmiyorum, rahat etmiyorum. Rahat olmadigim yerlere gitmeme sozunu veriyorum artik kendime. Benim tatil yapmayi sevdigim yerler belli. Bundan sonra tek basima gitmem gerekse bile sirf yalniz kalmamak icin sevmedigim seyleri yapmayacagim, sevmedigim yerlere gitmeyecegim. Belli sinirlara kadar kendimi esnetebilirim, ama sinirlari asmayacagim. Bu da benim kendime sozum olsun. Cunku yoksa kendime kizginligimi baskasindan cikartiyorum. Tipki simdi oldugu gibi.