Simdi gelelim hissiyatlarima. Kendi icimdeki tepkilerime. Benim icin inanilmaz bir andi cunku, olay zaten kendi bi garip, bir de oldugu yer an falan derken once inanilmaz bir sok ani. Sonra gecti ilk sok, boyle karnimda o garip yaratiklar carpismaya basladi, ucusmuyorlardi yalniz, hele kelebek hic degillerdi. Sonra bir iki dakka gecti, yesil isik yandi ve herkes kendi yoluna gitti. O beni gordu mu gormedi mi hic bir fikrim yok. Kendime odaklandim zaten, etilere gelene kadar o yaratiklar falan hicbirinden eser yoktu. Ama duygusallik bir sure kaldi benle, ne biliyim o arabanin yan koltugunda oturmanin hayallerini kuruyordum bir aralar, simdiyse onu gordugumde butun garip duygular ziyaretime geldi. 10 dakka sonra olayin dumurlugu disinda bir hissiyatim kalmamisti.
Yine de bilmedigim birsey var tabi. O arabanin yan koltugunda baska birini gorsem ne hissederdim bilmiyorum. Belki de o yuzden, adim adim olmasi icin allah karsima boyle cikardi.
Sonra birsey daha var, aradim butun bunlari Alex'e anlattim ve ona tesekkur ettim. Ne biliyim sanki o su an hayatimda olmasa bu kadar rahat geciremezdim gibi o ani. Iste belki de bu sebeple karsilastim ben onunla, ondan girdi Alex benim hayatima. Daha gecen gun soruyordum ona hala bulamadim senin hayatima girme sebebini diye. Ve iste dun tesekkur ettim ona tam da bu anda hayatimda oldugu icin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder