Korkularim ozgursunuz

Ben bugun kendi aklimdan gecenleri baskasinin agzindan duydum. Yuksek sesle duyunca yerle bir etti beni. 

I don't think we have a future together. 

Cat diye soyledi yuzume, benim aylardir soyleyemedigim seyi o soyledi bana. Tamam dedim ben de, vedalasip kapattik. Sonra ayni filmlerdeki gibi bilekligini buldum esyalarimin arasinda. Dayanamadim, duygusallastim aradim, reddetti, Fifa oynuyorum yazdi. Tesekkur ederim yazdim ve biraktim. Sonra kalktim sorguladim kendimi, niye ben boyle oldum diye. Yine benim cesaret edemedigimi karsimdaki soyledi cunku. Ben yine korkularimin esiri oldum, soyleyemedim. Kalktim canim arkadasimi aradim. Inanilmaz super bir fikir verdi bana. Bir kagit kalem aldim hemen, korkularimi yazdim, aynaya yapistirip karsisina gectim. Konustum onlarla. Beni bugune kadar korudunuz, size minnettarim, artik size ihtiyacim kalmadi, birakiyorum sizi, ozgurum ben dedim. Islattim cesmeden akan suyla, paramparca ettim, cope attim. Biraktim onlari. 

Sonra aklima gecenlerde gordugum ruyam geldi.. Kalktim anlamina baktim, daha guzel bir anlami olamazdi. Is hayati aile hayati hepsi harika olacak, buyuk sikintilar yasadigin zamanlari geride birakacaksin, huzurlu mutlu bir hayata baslayacaksin diyordu bana. Ilk isaretim geldi. 

Kabul etmek ozgurluk, ben de kabul ediyorum. Evet bizim bi gelecegimiz yoktu gercekten, bu basindan beri benim fikrimdi, ondan buraya gelince veremedim kendimi, uzaklastim, olamadim kendim gibi. Kacinilmaz son geldi o yuzden. Yalniz olurum gerektigi kadar, sadece gerektigi kadar. 

Korkularim, uzaklara gonderiyorum sizi, tesekkur ederim hersey icin.