Bakış açısı

Hayat çok karışık bir şey. Bu hafta kayboldum içinde. Kafam nerelere gitti gitti geldi kaç sefer. Kaç sefer neleri sorgulayıp sonra yine kendine dönüp sevdi bu içinde yaşattığı insanı. Şefkat gösterdi, yerden yere vurdu, pamuklara sarmaladı. Başkalarını mutlu görüp kıskandı, sonra yine başkalarını mutsuz görüp çok ama çok üzüldü. Sonra sahip olduklarını düşünüp havalara uçtu, sahip olamadıklarını düşünüp umutlandı. Belki de zamanı değildi, belki de hayatında olan her şey bir hazırlıktan ibaretti. Belki de olay sadece mutlu olmayı seçmekti. Sonra birden sanki hiç bir şey değişmemişken aslında her şey değişti. Sanki etrafımdaki her şey bana olayın sadece bakış açısı olduğunu göstermek için sıraya girdi. Haftanın başında ağlayan insan birden dünyanın en umutlu insanı oluverdi. Sonra kendi kendine söyledi, her düştüğünde hatırla bu günleri.