O zaman tamam

Yine dusuncelerle, okumalarla, videolarla dolu bir gun gecirdim. Moduma gelirsem aslinda biraz dusuktu. Sorgulamalardaydim yine. Taktim kafayi iste bir kere, neden yalnizim diye. Ama az kaldi, cikiyorum oralardan yakinda. Cok az kaldi. Cunku artik canimi sıkmaya basladi bu durum. Ben gelemem bu kadarina. Yalnizca su kafa agrisina artik gercekten bir cozum bulmam gerekiyor. Onu da bakalim belki yarin halledicez.

Sabah arabaya binince trafik vardi biraz, ben de actim yine guy winch'in videosunu dinledim, hatta aralarda seyrettim de ne yalan soyliyim. Sanirim alisiyorum istanbul trafigine de caktirmadan. Adam dokturuyor resmen, her dinledigimde yine gercekten yaw diyorum. Sonra yine ofis saatleri basladi, kafa agrisi, ardindan milletin dedikodulari, aciklanan raporlar derken aksam oldu zaten. Yine daldim dusuncelere arabada, sorgulayarak girdim iceri, nedenler nicinler kafamda deli sorular. Sonra dusundum, tamam da neden bu kadar kafaya takma? Ne olabilir ki en fazla, sabah kalktim, saglikliyim, goruyorum. duyuyorum, param var, yiyecek yemegim, basimi sokabilecegim bir evim var. Butun bunlar yetmez mi aslinda mutlu olmaya? Sonra dedim ki tamam belki su anda yetmiyor gibi gorunuyor, ya yarin? Aslinda yarin yetecek, henuz sadece guy'in videosunda da gecen identity kavramindan kurtulamadim aslinda. Birseyleri cift olarak yapmaya baladiktan sonra o ciftin parcasi olmaya insan o kadar cabuk alisiyor ki, sonradan o kimligi birakmak aslinda o adami ya da kadini birakmaktan cok daha zor geliyor insana. Cunku mantigin da seni o tarafa dogru goturuyor. Aslinda oyle olmaliydi, dogrusu onunla olmandi, neden kaybettin ki, cok dramatik bir sebebi olmali ayrilmanizin. Yok anasini satayim dramatik sebep falan. Olmadi iste. Sebep su: uygun degildiniz birbirinize. Ben kandirdim kendimi aslinda cok dramatik bir sebep bulmak icin, ayni guy'in videosunda dedigi gibi mantigimi dinledim, beni yanlis yonlendiren mantigimi. Konu duygular olunca mantik yanlis yonlendiriyor, kendince dogru olani yapiyor aslinda, gunluk hayatta da yaptigini, ayrilmak dramatik, o zaman sebebi de dramatik olmali. Basladim kendime soylemeye ben de, onlarca bla bla bla. Yok ya, cok basit iste, olmadi cunku beni asagi cekiyordu, olmadi cunku beklentilerimiz farkliydi, olmadi cunku ben onu hep yanimda hissetmek istedim, o tek olmak istedi, olmadi cunku statulerimiz farkliydi, olmadi cunku ayak uyduramadik. Olmadi ve ben de biraktim. Bu kadar iste. 

Ben de tamam dedim, eve geldim, iki damla gozyasi akti, sonra kendime dondum. Temiz evimin temiz banyosuna girdim, sabun bitmis onu doldurdum, birseyler yiyeyim diye mutfaga girdim, yogurt yemekti aslinda niyetim sadece, neden ya dedim, firina kofte patates attim, pisti bile hatta simdi soguyor, yazimi bitirince kalkip sense eight seyredip muthis sipsak yemegimi yerim artik. Yani basit aslinda hayat ya, is olmasa da, ask olmasa da cok basit. En azindan benim icin, cunku saglikliyim, yani kafam hala agiriyor gerci :) ama onu da cozerim cok yakinda, ailem var, sevdiklerim var, e biraz da param var. O zaman tamam. Ben yemege...