Ben buralardayim

Kendime mi daha cok kizmam lazim kafaya taktigim icin, yoksa gercekten ben mi hep bunlari buluyorum elimle koymus gibi, ya da daha da kotusu gercekten herkes boyle mi dusunuyor? Cumlemi bile dogru duzgun kuramadim, cunku bu durum gercekten beni allak bullak ediyor. 

Neymis efendim, akilli kadin erkegine ne kadar akilli oldugunu belli etmezmis, biraksinmis adam kendini en zeki en akilli zannetsinmis. Gercek zeka aslinda buymus. Yoksa evde rekabet yaratmanin ne anlami varmis? 

Anlayamiyorum, karsimdaki adamin yaninda ben ben olamayacaksam ne anlami var ki iliskide olmamin, paylastigimiz hayatin. Iliskinin dinamikleri erkegin kendini guclu zeki ve yenilmezligi uzerine kurulu oldugunda kadinin burdaki tatmini nasil oluyor? Tek tatmin erkegini elinde tutmak mi? Ama benim istedigim bu degil ki zaten. 

Iliskiye devam etmenin en onemli motivasyonunun karsindakini kaybetmemek oldugunu dusunsenize bir. Bu mudur yani simdi ki kadin erkek iliskisinin dinamigi? Hani hayati paylasiyorduk, ne zaman sidik yarisina donusturduk olayi, kim daha uzun iliski yasayacak diye. Surekli kaybetme korkusuyla, surekli soyle davranirsam kazanimim bu olur, boyle yaparsam gercek niyetimi anlar diye planlar yapmak ne zamandan beri gercek iliskinin vazgecilmezi. 

Evet bir iliski istiyorum, varligimizin dogasinda var kadin erkek birlikteligi, ama kendim olabilecegim, yargilanmayacagim bir iliski istiyorum. Kendimi saklamayacagim, zekamin onayli olmasina gereksinim duymayacagim, fikrimi soylemekten, tartismaktan, akillica espri yapmaktan, topluluk icinde kendimi gosterirsem partnerimin onune gecmekten korkmayacagim bir iliski istiyorum. 

Bana cok sey istiyorum gibi gozukmuyordu simdiye kadar, ama pazar gunu gittigim yemekte tokat gibi carptilar yuzume. Yine de bir kac sarilacak dalim var, belki ben yine az biraz orumcek beyinli insanlari buldum, aslinda herkes onlar gibi dusunmuyordur dedim. 

Erkeklerin acisindan dusundugumde onlarin bu inanci desteklemesini anlayabiliyorum. Yine de bunu butun erkeklerin degil kendine guveni az olan erkeklerin destekledigini dusunmek ya da inanmak istiyorum. Anlamadigim sey ise su ana kadar bunu kabul etmis ve bunun boyle olmasi gerektigini dusunen kadinlarin sayisinin inanilmaz derecede cok olmasi. O gun masada bulunan bir kiz arkadasim da buna dahil. Bu arkadasimin egitimli, maddi durumu yerinde, standartlarin uzerinde fiziksel ozelliklere sahip oldugunu da belirtmek isterim. Sanki kural boyleymis gibi konusuyordu ciddi ciddi. 

Ben inanmiyorum buna, ya da belki de butun dunya inanmayi birak kabul etti ve boyle yasiyorda ben kendi kucuk pembe dunyamda soyut mutluluklar pesindeyim. Olsun ben buralardayim.