Kasim geliyor

Gecen sene bu zamanlarda yine kasimi bekliyordum, ne olacagini tam bilmeden buyuk bir heyecanla. Sadece inanmak istedigim icin ona, cok da dusunmeden, sadece inanmak istedigim icin birine. 

Simdi yine tam bir yil sonra yine ayni heyecanla kasimi bekliyorum. 

Belki de bu hali guzel, ne olacagini tam da bilmeden umutla beklemek. Olmasa bile umdugun sey yeniden baslamak yine ayni heyecanla. 

Cunku icimde bir his var benim, bekledigim sey olmasa bile bir seyler degisecek bu kasim benim hayatimda. Cok heyecanli keyifli muhtesem bir seyler olacak, yepyeni bir bolum acilacak hayatimda. Belki o anda anlamayacagim bile ne oldugunu ama olacak. Biliyorum. 

Kendine guvenmesi lazim insanin, ozellikle de bir kadinin, biz aslinda hep hafife aldigimiz icin kendimizi degerimizi, yanimiza da hakettigimizden daha azini cekiyoruz hep. Halbuki bir de tersini denersek goruruz aslinda tam da hakettiklerimizi yanimizda buldugumuzda. 

Bir dusunun mesela kac sefer begendiginiz birini gordugunuzde yok canim bu bana bakmaz dediginizi, hooop dusurdun degerini yaydigin enerjini. Ya da aslinda senin de icinden geciyor olmasina ragmen arkadaslarin aranizda bisey mi var diye cok masumca sordugunda bile yok ya sadece arkadasiz takiliyoruz o kadar dediginizi, ve iste yine dusurdunuz degerinizi. 

Kabul ediyorum ben yapiyorum bunu, ama artik degisim zamani, farkina varip hakettigimi alma zamani. Hem de tam da kasim yaklasiyorken. Evet klise ama kim inkar edebilir kasimda askin baska oldugunu?