Bazen gercekten cok ise yariyor. Sonucta kabul etmek gerekiyor ki karsilastigimiz herkes bizim olmasini bekledigimiz gibi degil ve bu tur insanlara karsi bazen kalkanlari kaldirmak oldukca ise yariyor.
Profesyonel hayatta cok sik basvurdugum bir yontem, sonucta calisirken hic kimse benim sorunlarimla ilgilenmek zorunda degil ve en nihayetinde herkes oncelikli olarak para kazanmak icin orada, dolayisiyla cok cok cok buyuk bir problem yoksa, saglik gibi mesela, bence herkes orda olmasi gerektigi gibi olmali ve kimseyi kendi kisisel sorunlariyla bogmamali ve bunun hincini isyerindeki insanlardan cikarmamali. Dolayisiyla evet maskeler is hayatinda hayat kurtairici ve kesinlikle gerekli.
Ozel hayatta ise durum biraz daha karisik hale geliyor. Sorun su ki nerede bu maskeleri bir kenara birakacagini bilmek cok onem kazaniyor. Erken cikarinca cok zarar gorebilir insan, erkenden kastim yanlis insana cok seffaf davranmak. Diger taraftan bazen isin buyusune kaptirip cok gec cikarinca o maskeyi tren coktan kacmis olabiliyor, karsimiza cikan dogru insanlara icimizdeki gercek insani gosterme sansi birden kayboluyor.
Ben bu cizgiyi cogunlukla dogru anda yakalayabiliyorum, ozellikle arkadaslarima daha dogrusu dostlarimla birlikteyken. Ama karsima cikan erkekler konusunda sanirim hala kendimi egitmem gerekiyor. Ya cok erken cikariyorum ki bu cok sik olmuyor neyseki, ama oldugu zaman da biraz fazla aci verebiliyor :) ya da cok gec kaliyorum ve sadece icimdeki savasci ruhla tanisabiliyorlar, duygusal kisimla tanistirmayi unutuyorum onlarla.
Yine de kendimi avuttugum ve cok mutlu oldugum bir konu var ki dostlarim konusunda daha az yaniliyorum. Kendimi cok iyi biliyorum, eger maskemi dostum sandigim biriyle karsilasitigmda erken indirirsem cok daha fazla uzulurum. Neyse ki bu kendimi kuvvetli hissettigim tarafim.
Diger kisim icin ise kendimi egitmeye calisiyorum hala, derslerimi cikariyorum. Her seferden sonra kendi farkima varmaya calisiyorum, yanlislarimi dogrularimi ozumseyip ona gore bir daha ki seferle yuzlesmek. Hala ogrenecegim seyler var, bunu ben kendimi kesfetmek olarak yorumluyorum. Her seferinde ayri bir macera, her seferinde yeni bir heyecan, cunku bence en guzel yolculuk insanin kendi icinde yaptigi yolculuk.
Bugun bir arkadasimin bana baktigi falda soyledikleri cok ilgimi cekti bu yuzden, bence beni cok dusunmus ve bu yuzden de cok sansliyim, fal bahanesiyle muhtemelen benim icin dusunduklerini ve tavsiyelerini anlatti bana. Bu kadar ince bu kadar dusunceli insanlarin hayatimda olmasi benim sansim.
Maskelerin var dedi, hem de cok, herkes icin her yer icin ayri ayri. Hala karsina cikan herkese gore maskeni degistirip ona gore davraniyorsun, biraz daha yolun var ama bir gun karsina dogru insan cikacak, iste o zaman yolunu tamamlamis olacaksin ve maskelerinin hepsini bir kenara birakacaksin onunla birlikteyken.
Hala onlara ihtiyacin oldugunu dusunuyorsun, aslinda yok ama kendini guvende hissedene kadar onlari kullanmaya devam et, o zaman geldiginde de onlardan kurtul ve birak seni o halinle gorenler yaninda kalsin.
Iste benim de yapmaya calistigim tam olarak bu, hakeden ve benim hak ettigimi dusundugum, yanimda olmasini istedigim herkese gercek beni gostermek yanlislariyla dogrulariyla sevincleriyle ve butun duygulariyla. Digerlerine ise sadece guclu savasci hirsli gururlu beni gostermek.
Hayat bizi hep dogru insanlarla bir araya getirsin, ya da hak ettigimiz insanlarla diyelim. Sanirim bu daha dogru oldu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder