Inaniyor musunuz bilmiyorum, ben insanlarin ayri ayri kendi enerjileri olduguna inaniyorum ve daha da onemlisi eger fark edebilirse bu enerjiyi kontrol edebileceklerine de inaniyorum. Onemli olan aslinda insanin kendi icindeki guce inanmasi. Kendi sahip oldugu bu enerjiyle kendi hayat kalitesini hatta etrafindaki insanlarin enerjisini bile etkileyebilmesi.
Bunun biz insanlara allahin bahsettigi birsey oldugunu dusunuyorum. Bir baskasi belki evrenin gucu der, baska bir isim verir orasi herkesin kendi inancina kalmis.
Bana gore bu enerji farkindalikla inanilmaz derecede yukseltilebilir. Algilarimi acabildigim gunler, karsima ufak ya da buyuk o kadar fazla sey cikiyor ki, adeta evren bana calisiyormus gibi.
Dun gune huzunlu basladim, huzunlu de demiyim aslinda haksizlik etmis olurum, sabah lastigim patladi, cok takmadim yine de kafama, patlamasi gerekiyormus dedim, belki ona verecegim parayi kendim icin hayirli olmayan birseye harcayacaktim ama simdi o paranin gidecegi yer belli ve sonucta sahip oldugum parayla yani gucumu asmayan bir miktarla halledebilecegim birseylere artik kafami takmamaya calisiyorum ve sanirim basarili olmayi da ogreniyorum :)
Arkasindan bir onceki yazimda bahsettigim sevgili eski dostumu gordum, bir huzun kapladi icimi, ama calismaya basladi evren benim icin ve cat diye baska bir arkadasimdan bir mesaj: direksiyonun arkasindan cok cool gozukuyordun, hem de yine yabanci bir arkadasim, sabah trafikte karsilastigim. Hemen mesaja odaklandim, diger konu tam sicakken yani ben en cok etkileyecegi zaman dilimindeyken uctu gitti aklimdan. Sonradan tekrar aklima geldiginde ise artik ilk bastaki etkisinden eser yoktu.
Yemekten sonra asiri bir tatli ihtiyaci, anlattim hatta ofisteki insanlardan birine, bir italyan restauranti var muthis bir cikolatali tatlilari var, is cikisi gitsem mi acaba diye dusunmeye basladim, hatta yakinda bir yerde olsa hemen gidip alip gelecektim, o derece ihtiyacim vardi. Neyse dedim en sonunda en iyisi bir kahve alayim, mutfaga gittigimde sevdigim bir arkadasim geldi yanima, son gunuydu o gun, tatli birseyler yemek ister misin diye. Hemen yesss dedim, gercekten muthis cikolatali tatlilar almisti, hala nasil algilarimi kapatabilirim bu kadar onume sunulan seye ragmen. Tabi ki yine kendimi tutamayip normal bir insanin yiyeceginden birazcik azicik daha fazla aldim, bunu goren kat sakinleri de dalga gecmeye basladi, muthis bir muhabbet basladi, o pozitif enerji ordaki herkesi sardi bir anda, belki bazilari inanmayacak ama varligini havada bile hissedebiliyordum sanki dokunabilecek gibi.
Sonra aksamki fal maceramiz, falci cocugun bana soyledikleri, simdi kasim ayini bekliyorum icimde kocaman bir umutla.
Bugun oglen yemeginde yine durup dururken cok sevdigim bir arkadasimin bana donup, seviyorum seni ve enerjini senin yanindayken hep mutlu hissediyorum kendimi demesi. Iste boyle insanlar olmali benim yanimda dedim, benim yaydigim enerjinin farkinda olan, bunu alabilen, kendine yararli bir hale ceviren, benim ihtiyacim oldugunda da benim yanimda olacak.
Yemekte baktik tatlilara ama cok taze degillerdi, vazgectik, hafif bir buruklukla caylarimizi yudumladik. Oglen yemegi sonrasi masamda uzerindeki harika notla beni bekleyen cheescake'i gorunce artik ne yapacagimi ne diyecegimi bilemedim. I hope you will like it :)
Tabi ki insanin bazen dusuk gunleri de oluyor, oylesine normal ki, onun da tadini cikarmali bence, ama teslim etmemeli kendini, yeteri kadar sureyi verdikten sonra kendine hooop ayaga kalkmali ve acmali gozlerini etrafindaki muthis olaylari gorebilmek icin. Bizim icin mukemmel tikirinda calisan bir dunyanin icinde yasiyoruz cunku. Her yonuyle sevip sarmalamamizi bekliyor sadece. Biraz caba, biraz kendine ve kaderine guven sadece, gerisini o hallediyor.
Hersey icin sukurler olsun, deneyimledigim hersey icin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder